Kim jest Anioł Stróż

artykuł ukazał się w 33 numerze Egzorcysta
Anielskie gadżety, które towarzyszą nam jako ozdoby w mieszkaniach, samochodach, biurach, nie mają właściwego im sakralnego charakteru.
I nic dziwnego, bo współczesny świat – poprzez twórczość literacką, filmową, komercję – przenosi aniołów, podobnie jak św. Mikołaja, w świat bajek, pomiędzy skrzaty, duszki i rusałki…

Na  podstawie  Pisma  Świętego  i  Tradycji Kościoła wiemy, że Bóg stworzył aniołów jako byty osobowe, które są czystymi duchami, obdarzonymi  rozumem,  wolną  wolą  i  nieśmiertelnością. W hierarchii stworzeń aniołowie zajmują miejsce między Bogiem a ludźmi. Nazwa stosowana na ich określenie oznacza posłańca, zwiastuna.  Stąd  też  św.  Augustyn  stwierdził: „Anioł” oznacza funkcję, nie naturę. Pytasz, jak nazywa się ta natura? Duch. Pytasz o funkcję? Anioł. Przez to, czym jest, jest duchem, a przez to,  co  wypełnia,  jest  aniołem  („Objaśnienia Psalmów”, 103, 1, 15). Termin „anioł” oznacza funkcję, jaką owe istoty duchowe pełnią względem Boga i ludzi.

Liczba i imiona aniołów

Teksty  biblijne  dają  podstawę  do  stwierdzenia,  że jest ich niezliczona ilość. W symboliczny sposób prawdę  tę  wyraża  autor  Księgi  Daniela  w  opisanej  przez siebie wizji: Patrzałem, (…) a Przedwieczny zajął miejsce. (…) Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim (Dn 7, 9-10). Podobnie poucza w Apokalipsie św. Jan: I ujrzałem, i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu (…) a liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy (Ap 5, 11).

Większość aniołów występujących w Biblii to anonimowe postacie. Są one określane ogólnym terminem „anioł” lub takimi metaforycznymi wyrażeniami, jak: „synowie  Boży”,  „wojska  niebieskie”,  „sługi”,  „święci”, „młodzieniec”,  „jeźdźcy  na  koniu”,  „mężowie  w  lśniących  szatach”.  W  wizjach  „dworu  niebieskiego”,  otaczającego Jahwe jako potężnego władcę, pojawiają się dwie  szczególne  grupy  aniołów  –  cherubini,  którzy otaczają Boga (por. Wj 25, 22), podtrzymują Jego tron (zob. Ps 99, 1) bądź unoszą rydwan Jahwe (zob. Ez 10, 1-22), i serafini, nieustannie oczyszczający stworzenia zbliżające się do Boga.
Wprost z imienia w Biblii wymienieni są tylko trzej aniołowie: Michał, którego imię oznacza „Któż jak Bóg!”, Rafał – „Bóg uzdrawia”, Gabriel – „Bóg jest moją mocą”. Odgrywają  oni  szczególną  rolę w  historii  zbawienia, dlatego określa się ich mianem archaniołów.

Jak wyglądają?

Aniołowie  są  bytami  duchowymi,  a  więc  nie  mają materialnego  ciała.  Na  kartach  Biblii  można  jednak znaleźć opisy ich wyglądu. Są to niekiedy symboliczne wyobrażenia tych istot, które wymykają się percepcji ludzkich zmysłów. Najbardziej osobliwie zostali opisani cherubini i serafini. Autorom biblijnym jawili się jako istoty uskrzydlone, mające twarze ludzkie bądź zwierzęce (zob. np. Ez 1, 5-12). W innych przypadkach aniołowie,  którzy  byli  posyłani  do  ludzi  z  konkretną misją, przyjmowali wygląd mężczyzn (zob. Rdz 18, 2), zwłaszcza młodzieńców (Mk 16, 5). Jednak w wielu miejscach teksty biblijne, relacjonując wydarzenia z udziałem aniołów, nic nie wspominają o ich wyglądzie (zob. Rdz 32, 25-30).

Rola aniołów

Najbardziej istotna jest rola aniołów wobec Boga i ludzi. Podstawowym ich zadaniem jest bowiem  nieustanne  uwielbianie  i  oddawanie  czci  samemu  Bogu,  z  którym  żyją  w  bliskiej łączności. Z Księgi Izajasza wynika, że tego  rodzaju  posługę  pełnią  przede  wszystkim serafini, o których prorok pisze: Serafiny stały ponad Nim (…) I wołał jeden do drugiego: „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały” (Iz 6, 2-3; por. Ap 4, 8-11). Aniołowie odgrywają rolę Bożych posłańców, realizujących wyznaczone przez Boga zadania.
Z kart biblijnych dowiadujemy się, że byli posyłani, aby objawić, czyli zwiastować Bożą wolę konkretnym  ludziom.  Tak  było  w  przypadku  niepłodnej  z  racji wieku Sary czy bezdzietnego Zachariasza, którym anioł oznajmił, że staną się rodzicami. Szczególną rolę odegrał archanioł Gabriel, który zwiastował Maryi, że stanie się Matką Bożego Syna. Tego samego rodzaju zadanie  wypełnił  anioł  Pański,  który  zwiastował  pasterzom radosną nowinę o narodzeniu się w Betlejem Zbawiciela świata. Funkcja objawiania czy też wyjaśniania Bożych prawd wyraźnie widoczna jest w apokaliptycznych wizjach, w których anioł objaśnia pełne metaforyki widzenie dane prorokowi (zob. Dn 7, 16).
Częstym  zadaniem,  zlecanym  przez  Boga  aniołom, jest troska o ludzi i opieka nad nimi w różnych okolicznościach ich życia. Tego rodzaju misję anioł może wypełniać nad całą społecznością, jak to miało miejsce w przypadku narodu wybranego podczas jego wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej, czy też nad konkretnymi osobami.

Troska o różne sfery życia

Bardzo pięknie opiekę anioła nad określoną osobą opisuje  autor  Księgi  Tobiasza.  Na  jej  kartach  przedstawiona została historia młodego Tobiasza, nad którym pieczę sprawował archanioł Rafał, towarzyszący młodzieńcowi w jego perypetiach życiowych. Dlatego został określony mianem dobrego anioła (Tb 5, 22).
Przykładów opieki anioła nad ludźmi jest w Piśmie Świętym bardzo wiele. W przypadku Eliasza anioł zatroszczył się o pokarm dla proroka, aby ten nie umarł z wycieńczenia. Izaakowi pomagał w znalezieniu odpowiedniej  kandydatki  na  żonę.  Lota  i  jego  rodzinę wyprowadził z dotkniętej zagładą Sodomy. Anioł ocalił  też  trzech  młodzieńców  od  śmierci  w  piecu  ognistym. Wyprowadził także apostołów z więzienia i uratował św. Piotra z rąk Heroda. W ogólny, ale i dogłębny sposób Bożą misję troszczenia się aniołów o ludzi wyraża psalmista: Bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień (Ps 91, 11-12).
Jak  jednak  poucza  autor  Listu  do  Hebrajczyków, aniołowie  są  przydani  ludziom,  aby  pomagali  im w osiągnięciu zbawienia: Czyż nie są oni wszyscy duchami  przeznaczonymi  do  usług,  posłanymi  na  pomoc tym, którzy mają posiąść zbawienie? (Hbr 1, 14).
To  właśnie  dzięki  aniołowi  Korneliusz,  setnik  kohorty italskiej, przyjął wiarę w Chrystusa wraz z całą rodziną (zob. Dz 10, 1-8. 47). Również dworzanin etiopski otrzymał chrzest dzięki interwencji anioła, który „przyprowadził”  do  niego  Filipa,  aby  ten  go  ochrzcił (zob. Dz 8, 26-38). W misji Kościoła szczególną funkcję pełni archanioł Michał, pomagając wierzącym w nieustannych zmaganiach z siłami Złego (zob. Ap 12, 1-9).
Ważną  rolę  w  życiu  każdego  człowieka  odgrywa Anioł  Stróż:  powierzonego  mu  człowieka  otacza  troską  i  opieką  od  dzieciństwa  (zob.  Mt  18,  10)  aż  do śmierci (zob. Łk 16, 22). Tę prawdę wiary trafnie wyraził św. Bazyli: Każdy wierny ma u swego boku anioła  jako  opiekuna  i  stróża,  by  prowadził  do  życia.  Anioł  Stróż  to  nieoceniona  pomoc,  dana  przez  Boga  człowiekowi w jego ziemskim życiu. Jest to  pomoc  zarówno  w  sprawach  doczesnych, jak i w tych, które dotyczą wieczności.

Anioł to swego rodzaju bodyguard oraz  soulguard.  Może  warto  zatem bardziej doceniać swego Anioła Stróża? Należy też wyzbyć się przekonania, że wiara w niego jest zarezerwowana jedynie dla dzieci.  

autor artykułu: Ks. dr Grzegorz M. Baran teolog biblista i filolog klasyczny, pracownik Instytutu Kulturoznawstwa KUL

0 Comments

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.